تبليغاتX
اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر - هر که دارد هوس امام رضا (ع) بسم الله............

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و شیعته و المستشهدین بین یدیه

دلم دوباره خبر ميدهد حضور تو را                                  

                                                   بدون فاصله حس ميكنم حضور تو را

به من مگو كه نرفته چگونه باز آيم                                 

                                                 مسير جاده خبر ميدهد عبور تو را

كدام آينه در اين زمانه ناقص نيست                                   

                                                   كه خوب جلوه دهد انعكاس نور تو را

شبي به شيشه ي طوفانيم به صيد بيا                                         

                                                      مگر كه لمس كنم رشته هاي تور تو را

من از زيارت ناحيه خوب دانستم                                

                                                        كسي شكسته است شيشه ي غرور تو را

 

هنوز يك ساعتي مانده بود تا وقت نافله پاياني شود؛ هنوز ميشد خوابهايي رنگين ديد، آخر ديشب بعضي بچه ها پست سواري كرده بودند يا بهتر بگويم سر پست بجاي ايستاده پاييدن ايستاده خوابيده بودند و شايد بد خواب شده بوديم ، آخر هنوز سيدي از عز آباد ميتوانست تا بجاي سوت زدن بر شيرينيه تداوم اين افقي بودن اجازه دهد اما قانون صف جمع بازي اين اجازه را محدود ساخته بود در حد هيچ

چه آفتاب سوزاني ، آدم پوست اندازون ميشد حتي در گروهان دودره بازي مثل گردان 24 برره

پوتين به عنوان رييس جمهور روسيه دمار از پاي آدم در اين هوا در مي آورد مخصوصا كه اگه از همون اول كيپِ پا بود و حالا مجبور بوديم حتي وقتي استراحت ميكرديم روي تاولهاي پر آب كف پايمان راه برويم

با وجود اينكه يك ساعت زودتر بايد ميرفتيم تا انتظار الله اكبر صبح و شام و ظهر رو بكشيم اما باز امان از اون وقتي كه آدم دير ميرسيد

.

...

.....

........

كبوترا داشتن ميپريدن، هنوز دوساعت مونده بود تا هوا گرگم به هوا بازي كنه با خورشيد خانوم

هم همه اي بود كه ديدنش قشنگ تر از نديدنش بود......"الان از ظهر خيلي شلوغ تر شده هاااا ..... "

آخر نفهميدم من تنبل بودم تو قطاب فروشي يا اينكه اينا عاشق ِصاحبِ مكه توي ايرانِ خودمونن

هر چي كه بود تنبل بايد از بين خوبا بر ميگشت محل خودشون چون ديگه وقت نداشت

راستي            صابخونه سلام رسوند واسه همه

........

......

...

..

نميدونم اگه بچه ها مخصوصا سه ساله ها رو ميبردن سربازي تو كوير چي مشد

 

....آن دوست كه بر خانه دلها بنشيند        حيف است كه بر دامن صحرا بنشين

 بنموده مسخر دل ما را ، چه خوش باد       تا آيد و بر ديده بينا بنشيند            

   يا رب تو بفرما اجازت به ظهورش         تا آيد و بر مردمك ما بنشيند.........

......بيا و ببين كه ......................

تو قدم به چشم من نِه   بنشين كنار جويي

 

نويسنده : ابوالفضل در 9:52 بعد از ظهرروز یکشنبه 23 اردیبهشت1386 با موضوع :
- ( )