سلام خورشید من  حالت خوبه  الهی قربونت برم کجایی پیدا نیستی   آخه نمیگی این دله  تنگ میشه   چرا فکر من نیستی عزیزم   نمیگی شبا میری تا صبح نمیای من چیکار کنم    نمیگی من چطوری باید تو رو ببینم   چطوری باید طاقت بیارم این همه مدت نبینمت    قربون هوای محلمونم که برم همیشه بارونی یا ابریه اگه هم اینجوری نباشه یهو اینقده جو گیر میشه داغ میشه که آدم نمیتونه بیاد تو رو نگاه کنه   اوندفعه داشتم نگات میکردم یهو دیدم همه دارن داد میزنن بچه مگه آدم اونجوری زل میزنه به خورشید کور میشی مامان میگفت همین کارارو کردی دیگه چشمات سو ندارن    مهربون من عزیزترین من    یا پشت ابر قایم میشی یا شبا از توی آینه ی ماه بهم نگاه میکنی   آخه اینا که همش شد مال تو پس من چی      عاشقی حسنش به اینه که دو طرفه باشه نه مثل من و تو      اینجوری که نامردیه     همه لطفا از یه طرف    همه بهره ها از طرف مقابل      این رسمشه ؟      کاش میشد که همش باشی    میدونی یه بار تصمیم گرفتم بیام قطب   آره خب مگه چیه گفتم تو اون شیش ماهی که همش روزه همش نگاهت میکنم    بعد واسه شیش ماه دیگش یا بر میگردم یا.......  خدا بزرگه دیگه     الهی بگردم تنهایی سخت نیست ؟!!!!؟!!!؟؟        میگما از اون بالا سخته همش همه مشکلات همه رو ببینی نه ؟ بعد مثل کارتونا از اون بالا به مشکلات همه برسی بعد تندی خودتو قایم کنی که بگی کی گفته من بودم

کاش میشد که به مانند ذلیخا باشم*یوسفم دیده و انگشتم و نارنج ز هم نشناسم

مگه نه؟؟؟!!!!    کاش مدهوش جمالت بودم*روی تو دیده و مدهوش نگارم بودم

ایکاش چشمام کور نبود کاش فقط این نبود که هر روز و همش* به کنار خودم احساس کنم* آفتاب گل رویت به جمالم افتد *روی نحسم ز گل روی تو چون ماه شود     ای از همه مهربان تر * ای مهربان مهربانتر * ای آرزویم کجایی ای مهربانم کجایی* ای نازنینم کجایی    آخه نمیگی تو این شبایی که ماه در نمیاد من به کدوم آینه ای چشم بدوزم      آینه ی دلم را  من میکنم مصفا    از عشق آن گل پاک  از عشق آن گل روو    جانان من تو برگرد   ای عشق  جان  برگرد    بیا و دلم را بخر جان من      بیا و دلم را تو با خود ببر      بیا ای نگارم   حبیبم      تو تکدانه مروارید عشق منی    تو امید دین و دنیای منی    فدایت شود آنچه در هستم است       فدایت شوم ای حبیبم حبیم